« من از کودکی و از سال های نخستین دبستان ، با رفقای پدرم - کتاب هایش - آشنا شدم و مانوس ؛ و در کتابخانه او - که همه زندگی او و خانواده اوست - بزرگ شدم و پروردم .

کتابخانه پدرم ، اکنون دنیای پرخاطره و عزیز من است . یکایک کتابهایش ، حتی جلد هایش با من سابقه دارند . من این اتاق خوب و مقدس را ، که مجموعه گذشته های دور و نازنین و خوب من است ، بسیار دوست دارم.
 
چه دنیای بزرگ و کوچک و پرحرف و ساکت و متواضع و مغرور و پربها و ارزان قیمت و خوبی ! راضی ام، خیلی راضی ام! پدرم و کتابخانه اش و دو هزار دوست خاموش اش . »
 
 
یاد و خاطره معلم شهید دکتر علی شریعتی  گرامی باد